Casus porażki amerykańskiego giganta: książkowy przykład braku wrażliwości kulturowej i wyczucia

Niedopasowana komunikacja kulturowa, która kosztowała miliard dolarów… Tak można streścić historię Walmart na niemieckim rynku. Co może pójść nie tak, gdy największy na świecie detalista próbuje zdobyć niemiecki rynek? Otóż wiele rzeczy, zwłaszcza gdy ignoruje się różnice kulturowe, mentalne i nawyki zakupowe danego społeczeństwa. Walmart przekonał się o tym w wyjątkowo bolesny sposób. Otóż po dziewięciu latach działania (1997-2006) firma musiała się zwinąć z Niemiec, ponosząc stratę szacowaną na około miliard dolarów.

Historia Walmart w Niemczech to fascynujący case study błędów w komunikacji międzykulturowej. Oczywiście nie tylko one przesądziły o klęsce sieci. Natomiast warto przy okazji uświadomić sobie, że nawet najbardziej udany model biznesowy bez adaptacji do rynku docelowego, może nie wypalić….

Pierwszy błąd: narzucanie obcej kultury korporacyjnej

„Gebt mir ein Weeh!” ( Krzyczymy „W”) – jak demotywować, zamiast angażować

Walmart próbował przenieść swoją specyficzną kulturę organizacyjną na grunt niemiecki 1:1. Najlepiej ilustruje to wprowadzenie porannych rytualnych okrzyków pracowników, skandujących nazwę firmy. Ta praktyka, naturalna w kulturze amerykańskiej, okazała się dla Niemców wysoce niekomfortowa. Niektórym wręcz kojarzyła się z sektą. Pracownicy musieli również uczestniczyć w porannych ćwiczeniach.

Dlaczego to nie zadziałało? Niemcy cenią sobie prywatność i dystans w relacjach zawodowych. Takie zachowania były nie tylko nieprofesjonalne, ale wręcz krępujące.

Wymuszony uśmiech i niechciane awanse klientów

Walmart próbował wdrożyć swoją amerykańską filozofię obsługi klienta, która opiera się na pokazywaniu entuzjazmu i przyjaźni wobec klientów. Problem? Niemcy preferują robić zakupy samodzielnie i nie lubią, gdy asystenci sklepu są zbyt natarczywie pomocni. Co gorsza, na uśmiechające się kobiety pracujące w obsłudze klienta część Niemców odpowiadała flirtem, co prowadziło do niekomfortowych sytuacji.

Drugi błąd: niezrozumienie niemieckich zwyczajów zakupowych

Fundament porażki tkwił w błędnym rozpoznaniu niemieckich nawyków zakupowych:

Czas zakupów: Sklepy w Niemczech zamykały się o 17:00 w dni powszednie, a w niedziele były całkowicie zamknięte. Oznaczało to, że niemieccy klienci nie mają nawyku spędzania długiego czasu w sklepie.

Preferowane style obsługi: Niemcy wolą sami pakować swoje zakupy do torb wielorazowego użytku. Praktyka pakowania zakupów przez pracowników sklepu była postrzegana jako niehigieniczna i niepotrzebna.

Oczekiwania cenowe: Niemcy oczekiwali, że produkty promocyjne będą wystawione na poziomie oczu. Walmart stosowało amerykańską strategię merchandisingu, umieszczając droższe produkty na poziomie oczu, co irytowało niemieckich kupujących.

Amerykanie najwyraźniej zapomnieli o tzw. „efekcie Aldi” – błędy strategii wejścia na rynek

Walmart przegrał w Niemczech m.in. z powodu tzw. „efektu Aldi”, w tym przypadku totalnie niedoszacował siły konkurencji. Niemcy od lat preferują dyskonty takie jak Aldi i Lidl, które oferują niskie ceny przy prostym asortymencie i minimalnej obsłudze. Te sieci są głęboko zakorzenione w niemieckim stylu zakupów – klienci cenią funkcjonalność, szybkość i oszczędność. Walmart, z modelem dużych hipermarketów i szerokim asortymentem, nie sprostał tej specyfice rynku. Niemieckie dyskonty skutecznie wyznaczyły standardy cenowe, a lojalność konsumentów do lokalnych sieci utrudniła Walmartowi zdobycie większego udziału w rynku. To jedna z kluczowych przyczyn kosztownej porażki amerykańskiego giganta na rynku niemieckim.

Niedopasowana komunikacja międzykulturowa, trzeci błąd: konflikt z niemieckim prawem pracy

Kodeks etyczny jak za czasów NRD

Walmart wprowadziło „kodeks etyczny” zakazujący pracownikom nawiązywania relacji uczuciowych między sobą i zmuszający ich do donoszenia na współpracowników. Te praktyki zostały uznane za naruszenie niemieckiego prawa pracy i porównane do metod służb bezpieczeństwa z czasów NRD.

W odróżnieniu od USA, gdzie Walmart skutecznie przeciwdziała związkom zawodowym, w Niemczech związki są integralną częścią kultury biznesowej. Firma odmówiła przystąpienia do niemieckiego systemu negocjacji płacowych, co doprowadziło do strajków obejmujących 46 sklepów i około 2000 pracowników.

Czwarty błąd: niewłaściwa strategia i agresywna polityka cenowa

Walmart próbowało zastosować strategię sprzedaży poniżej kosztów, co zostało uznane przez niemiecki Sąd Najwyższy za szkodliwe dla konkurencji i naruszające prawo antymonopolowe. Federalny Urząd Antymonopolowy nakazał podwyżkę cen podstawowych produktów jak mleko, masło i olej, co uniemożliwiło realizację strategii „everyday low prices”.

Efekt finansowy? W 2003 roku Walmart Germany odnotowało stratę operacyjną -487 milionów euro. Na każde euro przychodów firma traciła 20 centów.

Piąty błąd: totalne ignorowanie niemieckiej kultury i niedopasowanie

Na rynku zagranicznym komunikuj się w języku danego kraju – Walmart postąpił inaczej

Walmart w ciągu pierwszych czterech lat działania zmieniło czterech dyrektorów generalnych. Pierwszy z nich, Rob Tiarks, był amerykańskim ekspatriantem, który nie mówił po niemiecku i nie rozumiał niemieckiej kultury biznesowej. Z powodu niechęci do nauki języka, angielski został ogłoszony oficjalnym językiem firmy na poziomie zarządzania. Tiarks ignorował złożoność niemieckiego rynku detalicznego, co doprowadziło do rezygnacji trzech najważniejszych menedżerów.

Co z tego wynika? Lekcje dla współczesnych firm

Historia Walmart pokazuje, że nawet najbardziej udane modele biznesowe mogą spalić się na panewce, gdy firma:

• Ignoruje lokalne różnice kulturowe i próbuje narzucić obcą kulturę korporacyjną
• Nie rozumie lokalnych przepisów prawnych i narusza prawo pracy oraz antymonopolowe
• Nie dostosowuje strategii do lokalnej konkurencji i nie docenia siły niemieckich dyskontów
• Nie inwestuje w lokalne kompetencje zarządcze i obsadza stanowiska ekspatami bez znajomości lokalnych realiów

Podsumowanie: niedopasowana komunikacja kulturowa może słono kosztować, lepiej budować mosty

Porażka Walmart w Niemczech to wręcz książkowy przykład, jak nie postępować na rynkach zagranicznych. Uświadamia, że starannie opracowana strategia globalna nie gwarantuje powodzenia na każdym lokalnym rynku bez głębokiego zrozumienia i szacunku dla różnic kulturowych. Wspomniane działania amerykańskiej marki nie budowały mostów, lecz wznosiły coraz więcej murów, między nią a niemieckimi konsumentami. To nie mogło się udać…

Najważniejsza lekcja? Komunikacja to nie tylko słowa – to emocje, zaufanie i kulturowe kody, które albo otwierają drzwi do nowych rynków, albo zamykają je na zawsze.

Zależy Ci na skutecznej komunikacji z klientami zagranicznymi? Chcesz uniknąć kosztownych błędów kulturowych? Zadbam o autentyczny przekaz Twojej marki, który naprawdę przemówi do zagranicznych odbiorców.

Skontaktuj się ze mną – chętnie pomogę Ci stworzyć komunikację, która buduje mosty i opiera się na szacunku oraz zaufaniu.

Źródła

• https://www.mbaknol.com/management-case-studies/case-study-wal-marts-failure-in-germany/
• https://www.spiegel.de/international/retail-giant-humbled-wal-mart-admits-german-defeat-a-429137.html
• https://www.nytimes.com/2006/07/28/business/worldbusiness/28iht-walmart.2325266.html
• https://ecomclips.com/blog/why-walmart-failed-in-europe-what-went-wrong-in-germany/

Artykuł Niedopasowana komunikacja kulturowa – klęska Walmart w Niemczech pochodzi z serwisu MN Project.

W dobie globalizacji i cyfrowej ekspansji firm na rynki międzynarodowe optymalizacja stron wielojęzycznych pod kątem SEO staje się nie tylko wyzwaniem, ale i koniecznością. Coraz więcej marek zdaje sobie sprawę, że skuteczne dotarcie do odbiorcy w różnych krajach wymaga nie tylko technicznej poprawności, lecz także precyzyjnie dopasowanego przekazu językowego. W tym kontekście sztuczna inteligencja (AI) odgrywa coraz większą rolę – wspiera procesy tłumaczenia, lokalizacji oraz analizy zachowań użytkowników w wyszukiwarkach. Dzięki AI możliwe jest nie tylko szybsze skalowanie treści, ale również lepsze zrozumienie intencji wyszukiwania w konkretnych językach i kulturach. Jednym z wyzwań, przed którym stoją obecnie właściciele takich wielojęzycznych stron, jest problem, jak połączyć klasyczne zasady SEO z nowoczesnymi narzędziami AI, aby zbudować widoczność strony na wielu rynkach jednocześnie – skutecznie, kontekstowo i przede wszystkim…z myślą o użytkowniku!

Podstawy SEO dla stron wielojęzycznych

Wybór struktury adresów URL

Najpierw zadbaj o prawidłową strukturę URL – kluczową dla indeksacji przez Google:

• Subdomeny – np. de.twojastrona.com – dobra izolacja językowa, trudniejsze pozycjonowanie.
• Podkatalogi – np. twojastrona.com/de/ – zalecane przy silnej domenie głównej.
• TLD (domeny narodowe) – np. twojastrona.de – dobre dla rynków lokalnych, ale wymagają więcej pracy SEO.

Najczęściej stosowanym i zalecanym przez Google rozwiązaniem są podkatalogi z odpowiednim oznaczeniem hreflang.

Hreflang – właściwa lokalizacja i język

Używaj atrybutów hreflang, aby wskazać wyszukiwarce, która wersja językowa pasuje do danego regionu. Przykład:

<link rel=”alternate” hreflang=”pl” href=”https://twojastrona.com/pl/” />

<link rel=”alternate” hreflang=”en” href=”https://twojastrona.com/en/” />

<link rel=”alternate” hreflang=”de” href=”https://twojastrona.com/de/” />

Pamiętaj – każda strona musi wskazywać siebie oraz wszystkie alternatywy. Jeśli tego nie zrobisz, Google może pokazać złą wersję językową użytkownikowi.

Unikanie duplikacji treści

Jeśli masz tę samą treść na różnych wersjach językowych i nie zastosujesz hreflang – Google może uznać to za duplicate content. Kluczowe jest:

• tłumaczenie unikalne, a nie automatyczne słowo w słowo,
• unikanie kopiowania meta opisów i title,
• rozróżnienie treści kulturowe i kontekstowe (np. inne przykłady, idiomy, frazy).

Zastosowanie AI – inteligentna lokalizacja treści

AI może pomóc na wiele sposobów:

a) Tłumaczenie i lokalizacja treści

Współczesne modele AI (np. ChatGPT, DeepL, Google Translate API) potrafią tłumaczyć nie tylko literalnie, ale również kontekstowo, uwzględniając kulturę, styl i lokalne frazy. To już nie tylko przekład – to lokalizacja marketingowa.

b) Tworzenie treści wielojęzycznych

Zamiast tłumaczyć treść główną, możesz z pomocą AI stworzyć osobne wersje językowe dostosowane do potrzeb:

• osobne artykuły blogowe,
• opisy produktów dla różnych rynków,
• dedykowane kampanie treściowe.

c) Analiza semantyczna i clustering słów kluczowych

AI pomaga analizować, jak użytkownicy w różnych krajach szukają tych samych produktów w innych językach – to nie zawsze bezpośrednie tłumaczenia.

Np. „air purifier” w UK = „Luftreiniger” w DE, ale w Niemczech częściej wyszukuje się „Allergie Luftfilter”.

Content AI i SEO lokalne

W przypadku lokalnych rynków (np. Włochy, Hiszpania, Francja) warto wdrożyć:

• analizę intencji wyszukiwania w danym języku – AI może ocenić, czy zapytanie ma charakter informacyjny, transakcyjny czy nawigacyjny,
• generowanie lokalnych treści z uwzględnieniem SEO – np. poradniki, rankingi, wpisy blogowe tworzone przez AI w konkretnym języku,
• optymalizację title/meta descriptions z pomocą AI – uwzględniając lokalne trendy i długość wyników SERP.

Automatyzacja z AI – procesy SEO w skali

Jeśli prowadzisz duży serwis wielojęzyczny, AI może:

• automatycznie wygenerować opisy produktów w 5 językach,
• zoptymalizować tagi ALT obrazków dla każdego rynku,
• przygotować mapy treści i propozycje tematów blogowych pod różne słowa kluczowe,
• przetłumaczyć i zoptymalizować dane strukturalne (np. FAQ schema w różnych językach).

Monitoring i analiza SEO międzynarodowego

Używaj narzędzi takich jak:

• Google Search Console (z oddzielnymi właściwościami dla każdego języka),
• Semrush / Ahrefs – do analizy słów kluczowych w różnych krajach,

Dodatkowe wskazówki techniczne

• Ustaw język strony (<html lang=”xx”>) poprawnie dla każdej wersji.
• Pamiętaj o kanonicznych URL-ach – każda wersja językowa powinna mieć swój własny canonical.
• Nie stosuj automatycznego przekierowania na podstawie lokalizacji IP – Googlebot może nie mieć dostępu do wszystkich wersji.

Podsumowanie – jak AI zmienia SEO dla stron wielojęzycznych?

🧠 AI to nie tylko narzędzie tłumaczenia, ale partner w lokalizacji, tworzeniu i optymalizacji treści.

🌍 Jeśli chcesz, by Twoja strona była widoczna w różnych krajach, musisz myśleć lokalnie, działać globalnie – i optymalizować inteligentnie.

Optymalizacja stron wielojęzycznych z wykorzystaniem AI to klucz do skutecznej obecności marki na rynkach międzynarodowych. Poprawna struktura URL, atrybuty hreflang i unikalne treści są fundamentem technicznego SEO. Sztuczna inteligencja wspiera lokalizację, tworzenie treści i analizę intencji wyszukiwania w różnych językach. Dzięki AI możliwa jest automatyzacja wielu procesów SEO, co znacząco ułatwia skalowanie działań marketingowych. Aby skutecznie konkurować globalnie, warto łączyć klasyczne zasady SEO z nowoczesnymi możliwościami technologii.

A jeśli chcesz zgłębić temat jeszcze szerzej…

Optymalizacja stron wielojęzycznych z pomocą AI to tylko wierzchołek góry lodowej w świecie marketingu językowego. Jeśli ten temat Cię zainteresował, zajrzyj również do innych wpisów na blogu:

🔹 W artykule „Tłumaczenie tekstów marketingowych krok po kroku” poznasz cały proces lokalizacji treści, który wykracza daleko poza dosłowne tłumaczenie.

🔹 Z kolei w „Tłumaczenie a lokalizacja – czym się różnią?” wyjaśniamy, dlaczego nawet najlepsze tłumaczenie nie zawsze wystarczy, by zbudować relację z zagranicznym klientem.

🔹 A jeśli zależy Ci na skutecznej ekspansji – przeczytaj „Zaufanie klientów zagranicznych – jak je skutecznie pozyskać” i przekonaj się, jak język wpływa na wiarygodność marki.

Więcej praktycznych wskazówek znajdziesz w sekcjach Językowy miszmasz, Warsztat tłumacza od kuchni czy Content Marketing – czyli tam, gdzie strategia spotyka się ze słowem.

Zapraszam do lektury i rozmowy – bo skuteczna komunikacja zaczyna się od zrozumienia.
📩 kontakt@tlumaczeniamarketingowe.pl
📞 +48 501 018 824

Publikacja powstała przy współpracy z Webiti.

Artykuł Optymalizacja stron wielojęzycznych pod SEO pochodzi z serwisu MN Project.

Mój pomysł na świętowanie majówki. Postanowiłam zanurkować w meandry naszego ojczystego języka. Oddałam się lekturze „Bezecnika gramatyki polskiej” Jacka Wasilewskiego.  Czytać o gramatyce- a to nie ma ciekawszych i bardziej wciągających lektur w czasie wolnym, już słyszę to pytanie….. Może i są, ale ta jak sama nazwa wskazuje,  ta konkretna lektura jest przewrotna, niepokorna  (zupełnie jak nasza mowa ojczysta) i zaskakuje na każdym kroku. Zrozumiałam, że w naszym języku więcej jest chyba wyjątków od reguł niż samych prawidłowości.

Bezecnik gramatyki polskiej pokazuje wszelkie zawiłości ojczystej mowy

Ad rem. Autor przeprowadza nas przez części mowy i wszystkie charakterystyczne lub zagmatwane nasze polskie konstrukcje językowe. Z przymrużeniem oka i nie szczędząc nam słownych gierek. Dopiero gdy poznajemy przytoczone w „Bezecniku…” zmagania obcokrajowców, którzy w naszym kraju mieszkają i pracują z naszym językiem, dochodzi do nas jak skomplikowaną, przekorną, ale też wdzięczną jest on materią. 

Bezecnik gramatyki polskiej, czyli rollercoaster po regułach i wyjątkach

Porozumiewamy się nim na co dzień, stąd przemykamy bez zatrzymania się nad jego niesamowitymi „skarbami”. Autor rzuca światło na liczne prawidła i wyjątki, których w gruncie rzeczy nie jesteśmy w ogóle świadomi. Już sam mianownik dostarcza nam czasem problemów, a dopełniaczu nie wspominając. Stąd też autor formułuje odważną tezę o kryzysie męskości w dopełniaczu. Przejawia się tym, że nie wiadomo jaka końcówka jest prawidłowa. Można się pogubić.

Świadek zeznała, a kierowniczka jeśli już, to tyko sklepu…

Takie dziwadła zawdzięczamy niedostatkowi feminatywów. Czy w ogóle powinniśmy się ich tak panicznie bać?

Autor uprzytamnia nam, że  większość akceptowalnych końcówek na -ka dotyczy wyłącznie prac fizycznych- praczka, pomywaczka, sprzątaczka. Czasem zdarzy się i kierowniczka, ale tylko sklepu. Dyrektorka ( szkoły owszem), ale już np. generalna właściwie nie występuje. A gdzie architektka, premierka itd.? Smutne ale prawdziwe….

Słowo daję, można potraktować „Bezecnik gramatyki polskiej” jako lekkostrawny podwieczorek, warto się delektować każdym rozdziałem powoli i z namysłem.  A językowe rzezimieszki jak m.in. Rzeczownikowa Brać, Klika Czasownika, Niesłowne imiesłowy, tylko czekają na Was, by pobawić się z Wami w kotka i myszkę. Warto!

A Polacy owszem nie gęsi, ale z własnym językiem się zmagają….

Artykuł Meandry polszczyzny, czyli Bezecnik gramatyki polskiej pochodzi z serwisu MN Project.

Język krytyków muzycznych to magiczny świat, który urzeka od pierwszego słowa. Przyznaje, że zmagania pianistów podczas konkursów Chopinowskich obserwuje od 1980 r. Kiedyś, konkurs transmitowała tylko radiowa Dwójka i wtedy przykute do radia z mamą chłonęłyśmy Chopina. Obecnie rywalizację możemy oglądać nie tylko w telewizji, ale też na YouTube, być na bieżąco dzięki aplikacji NIFC. Od jakiegoś czasu zaczęłam z zachwytem notować wypowiedzi ze studia konkursowego.

Gdy prowadzący studio konkursowe w radiowej Dwójce dzielą się swoimi wrażeniami z występów pianistów, czuje się zaproszona na językową ucztę. I wtedy też zarzucam sieć, jak na poławiaczkę perełek językowych przystało .

Oto mała próbka wypowiedz krytyków muzycznych i muzykologów, zasłyszane podczas ostatniego konkursu Chopinowskiego w 2015 r.

„Dźwiękowa nawałnica o metalicznej barwie giętkości pulsu”   – to chyba o jakiejś etiudzie?

„Czysta pedalizacja”

 „zamglony mazurek”, „perlisty polonez”

 „stawiał pytania retoryczne z nutą rezygnacji”

„umiejętność snucia narracji”

„brak spokoju w akompaniamencie lewej ręki”

i na deser: „fantazja pełna dialektyki wewnętrznej”

„Zadumane preludium” i „meandry harmoniczne”

Te powyższe zapiski, zanotowałam podczas konkursu w 2015 r. Kolejne zmagania konkursowe, z uwagi na fakt, że pracowałam nad dużym zleceniem tłumaczeniowym dla sklepu e-commerce, śledziłam mniej uważnie. Jednak nie byłabym sobą, gdybym nie „wychwyciła” kilku perełek w wykonaniu krytyków muzycznych, od wielu lat komentujących konkurs w Radiu.

Jak mówią muzykolodzy? Obrazowo i abstrakcyjnie

Najciekawsze dla mnie w języku muzykologów jest połączenie chirurgicznej precyzji i jednoczesne odwoływanie się do wyobraźni. To wszystko sprawia, że poruszają się we mnie czułe struny. Jako słuchacz identyfikuje się z komentarzami właśnie dotyczącymi emocji pianistów, miękkości dźwięku i umiejętności „oddania” duszy muzyki Chopina. Słowem muzyką dla uszu oddziałującą na wyobraźnię są w tym przypadku słowa. Oto co mi szczególnie wpadło w ucho podczas słuchania komentarzy występów uczestników ostatniego Konkursu Chopinowskiego:

„łuk narracyjny”

„dźwięki grzęzną w klawiaturze”

„nadperlisty walc”

„zadumane preludium”

„meandry harmoniczne”

„dźwięk się rozświetlił”

A teraz pomyśl przez chwilę , jaką wiedzę, pasję, wyczucie i mistrzostwo we władaniu słowem musiałby mieć tłumacz, który na przykład miałby za zadanie przełożyć te piękne frazy? Niezmiennie zachwyca mnie piękno muzyki i naszego języka.

P.S i koniecznie obejrzyjcie film dokumentalny „Pianoforte”

Artykuł Fascynujący język krytyków muzycznych pochodzi z serwisu MN Project.

„Magia słów” otwiera oczy

Przyznaję uczciwie, że z niektórych złych nawyków w ogóle nie zdawałam sobie sprawy, a książka „Magia słów” otworzyła mi oczy. Przykład pierwszy z brzegu: skoro to czasownik dynamiczny ma największą siłę przebicia w tekście, dlaczego tak często używamy nominalizacji (rzeczowników odczasownikowych), czasowników modalnych, czy o zgrozo strony biernej, która dla mózgu notabene jest ogromnym wyzwaniem

 A przecież przed każdym z nas jest istny ocean możliwości, by stymulować wyobraźnię czytelnika i własną -podpowiada Joanna Wrycza Bekier, autorka bloga. Najlepszy sposób na szkodliwe nawyki to zastąpić je nowymi, prawidłowymi.

Jak się uczyć, to od najlepszych

Najwięcej notatek zrobiłam sobie z części książki o różnych wyświechtanych zwrotach i słowach, które zaśmiecają  i osłabiają przekaz. W tej słownej graciarni piętrzą się m.in. słowa koturny, skamieliny, urzędasy usypiacze i sobki. To tylko niektóre z nich. Jako przykłady z literatury autorka cytuje fragmenty prozy Iana Fleminga czy Ernesta Hemingwaya, w których trudno doszukać się choćby jednego zbędnego wyrazu. Zdania Fleminga są najeżone wyrazistymi czasownikami dynamicznymi, a Hemingway operuje konkretem i niedopowiedzeniami. Majstersztyk…

Z lektury „Magii Słów” wyniosłam wór cennych wskazówek, przydatnych na co dzień, nawet w pisaniu treści służbowego maila. Polecam lekturę wszystkim, którzy przykładają wagę do tego, co i jak piszą.

Na koniec jeden z wielu pouczających cytatów z tej książki. Koneserom polecam bloga autorki www.poradnikpisania.pl

„Tryb przypuszczający prowadzi donikąd – w życiu i w pisaniu” Joanna Wrycza-Bekier

Magia słów wydanie 2, wydawnictwo One Press

Owocnej lektury!

Artykuł Słowa mają moc, czyli o magii słów na co dzień pochodzi z serwisu MN Project.

Nie lubimy się przyznawać do wewnętrznego lenia, chociaż każdemu z nas czasami się po prostu nie chce. W języku niemieckim przemawia do mnie wyrażenie innerer Schweinehund.  Samo słowo Schweinehund  spotykane już w XIX wieku oznacza psa do polowania do lochy, ale współcześnie jest przekleństwem i ma bardzo negatywną konotację znaczy drań, bydlak, skurczybyk a nawet dosadniej.  Co innego już z tym „wewnętrznym leniem” ( czyli z przymiotnikiem inner).

W niemieckim sformułowania innerer Schweinehund występuje w kontekście pokreślenia naszej chwilowej (oby!) słabości, czy braku silnej woli. Dlatego pojawia się często w tekstach motywacyjnych i reklamach mobilizujących do działania i przełamania impasu. 

Jak przełamać niemoc po niemiecku?

Niedawno trafiłam na YouTube na reklamy pewnego dietetyka,  który intensywnie promował swoje usługi i porady. Użył ciekawego zwrotu, z którym się wcześniej nie zetknęłam, a mianowicie: den inneren Schweinehund in die Hundeschule schicken. Od razu zaczęłam się zastanawiać, jak to przetłumaczyć? Np. tak: posadzić wewnętrznego lenia na oślej ławce.  A może podejść do zagadnienia nieco inaczej.

A może zamiast lenia, zmagajmy się z hamulcowym…

W wersji soft zamiast lenia proponuję: „wewnętrznego hamulcowego”. Tego wrednego gościa, który zaciąga hamulec ręczny i nas demotywuje, bezpardonowo gasząc nasz zapał. W efekcie nie pozwala nam posunąć się do przodu.  W takim razie gdzie ulokować tego hamulcowego  w kontekście powyższego zwrotu: den inneren Schweinehund in die Hundeschule schicken ? Proponuję takie tłumaczenie: wysłać wewnętrznego hamulcowego do zajezdni. Abstrakcyjnie? Owszem, ale dlaczego nie …

Artykuł O lenistwie po niemiecku pochodzi z serwisu MN Project.